Polonya (966-..)

Polonya (966-..)

26 Ekim 2018 0 Yazar: admin

Tarihçe

Ülkenin kuruluşu

Slav kabilelerin Vistülhavzasına MÖ 2000’lerde yerleştikleri sanılmaktadır. MS 9. ve 10. yüzyıllarda bu bölgede Piast hanedanı egemendi. 966’da Piast Hükümdarı I. Mieszko Hristiyanlığı kabul etti ve Polonya devletinin temelini attı.

Ne var ki, Polonya 200 yıl boyunca, doğuya doğru genişleme amacında olan Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu‘na karşı bağımsızlığını korumak için mücadele etmek zorunda kaldı. Polonya 12. yüzyılda bu imparatorluğun egemenliğine girdi ve bazı topraklarını yitirdi. Ülke 13. yüzyılda yeni sorunlarla karşılaştı. 1241’de başlayan Moğol akınları büyük yıkımlara neden oldu. Öte yandan ülkenin kuzeyi, Vistül’ün doğusunda güç kazanmış olan Töton Şövalyeleri’nin tehdidi altına girdi. Töton Şövalyeleri 1308’de Danzig‘i (bugün Gdansk) ve Pomeranya’nın kıyı bölümünü ele geçirince Polonya’nın denizle ilişkisi kesildi.

Son Piast Kralı III. Kazimierz, Tötonların tehdidi altındaki komşuları Litvanyalılar ile Polonyalılar arasında bir birlik oluşturmaya çalıştı. 1386’da Litvanya Grandükü II. Wladyslav Jagiello’nun Polonya Kraliçesi Jadwiga ile evlenmesiyle istenen birlik gerçekleşti. Bu evlilikle Polonya toprakları dört kez büyüdü ve doğu ticaret yolu açılmış oldu. 1410’da Jagiello, Grunwald’de Töton Şövalyeleri’ni yenmeyi başardı. 1466’da oğlu IV. Kazimierz, Töton Şövalyeleri’ne karşı açtığı On Üç Yıl Savaşları’nı kazanarak Pomeranya ile Gdansk’ı geri aldı. Böylece Baltık Denizi’ne çıkış yeniden sağlanmış oldu. 15. yüzyılın sonuna doğru Osmanlılar ve Kırım Tatarları Karadeniz çevresindeki bazı bölgeleri ele geçirerek Polonya’nın doğu ticaret yolunu kestiler. Aynı dönemde Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu, Töton Şövalyeleri’ni Polonya’ya karşı ayaklandırdı. Bu arada Polonya sınırları Rus ve Osmanlı akınlarıyla zorlanıyordu.

I. Zygmunt (1506-48) Rus saldırılarının çoğunu püskürttü. Osmanlıların sürekli akınlarını durdurmak için ise 1533’te bir barış antlaşması imzaladı. 1569’da birleşik ve bağımsız bir krallık yönetimini öngören bir anayasa hazırlandı. Tüm soyluların kralın seçimine doğrudan katılması sağlandı. Litvanya Grandüklüğü ve Polonya Krallığı, tek bir hükümdarca yönetilen bir devlet oluşturdular. Bu dönemde soyluların köylüler üzerideki sömürüsü ağırlaşmıştı.

Polonya, Doğu Avrupa’nın önemli bir tarım ve ticaret merkezi haline durumuna geldi. Seçimle işbaşına gelen Stefan Batory, Rusların işgali altındaki toprakları geri almayı başardı, ülkede reformlara girişti. Batory’den sonra başa geçen III. Zygmunt Waza (1587-1632) İsveç ve Rusya ile savaşa girdi. Bu dönemde parlak zaferler kazandıysa da daha sonra Osmanlı akınları karşısında zayıf düştü. Polonya’nın zayıf düşmesinden yararlanan İsveç, 1629’daki bir antlaşmayla Baltık kıyı kentlerini aldı. Bir yandan Osmanlılar Avrupa’nın ortalarına doğru ilerlerken, Ruslar da topraklarını batıya doğru genişletmeye başlamıştı. 1674’te tahta çıkan Jan Sobieski, Viyana’yı kuşatan Osmanlı ordusunun yenilgiye uğratılmasında önemli rol oynadı (1683). Karlofça Antlaşması ile Osmanlıların elindeki topraklar yeniden Polonya’ya geçti (1699).

Avusturya ve Rusya 17. yüzyılın sonunda Avrupa’nın iki büyük gücü olarak öne çıkmıştı. 18. yüzyılın başında Polonya İsveç’in işgaline uğradı, kentleri yağmalandı ve nüfusunun dörtte birini yitirdi. Bundan yaralanan I. Petro, Polonya topraklarının bir bölümünü ele geçirerek, Polonya’nın Rusya’nın koruması altına girdiğini ilan etti. 1772’deki bir anlaşmayla Polonya topraklarının yaklaşık üçte biri Rusya, Avusturya ve Prusya arasında bölündü. Bu olay Polonya soylularının yurtseverlik duygularını kamçıladı. Düzenli bir ordu kurduktan sonra 1791’de yeni bir anayasa ile halk egemenliğini öngören bir yönetim planı geliştirdiler. Polonya’nın Fransız Devrimi‘ne benzer bir girişimde bulunmasından kaygılanan Rusya ülkeyi işgal etti. 1793’teki ikinci paylaşımla Polonya daha da küçüldü. Sonraki yıl General Tadeusz Kosciuszko önderliğindeki ayaklanma yenilgiyle sonuçlandı. 1795’te Rusya, Avusturya ve Prusya’nın katıldığı son bölünmeyle birlikte Polonya 100 yılı aşacak bir süre boyunca Avrupa siyasal haritasından silindi. yazının devamı.